Głębsze spojrzenie na apokalipsę
“Witajcie, dzieci!”. Powitam was dziś tymi pamiętnymi słowami, które słyszę za każdym razem, gdy włączam postapokaliptyczne Radio Galaxy News. Bo tym właśnie się dziś z wami podzielę – postapokalipsą, lecz pod nieco innym kątem, bardziej niestandardowym. Bo przecież apokalipsa to niekoniecznie oślepiające światło spadających bomb atomowych i wieczna pustka, która po nich nastała, to nie musi być choroba popromienna, nuklearna zima, czy zmutowane Ghule.
Do napisania tego posta zainspirowała mnie dzisiejsza lekcja j. polskiego, a dokładniej tekst Adama Zagajewskiego “Po końcu świata“. Tekst ten ujmuje koniec świata w nieco innych, bardziej znanych nam i codziennych ramach. Nie chodzi tu o spustoszały świat bez nadziei ale o nieco bardziej przyziemne, choć wciąż jakże poważne sprawy. Zagajewski otwiera swój tekst w ten sposób: “Czy żyjemy już po końcu świata? Historyk powie, że epokę naszą poprzedziły niezliczone końce świata. Upadł groźny Babilon. [...] Upadło Bizancjum. [...] I potem druga wojna, zagłada Żydów, dwa powstania w Warszawie, kurz i pył, groby na podwórkach czynszowych kamienic. I potem znowu życie, stokrotki, bielizna susząca się na białych sznurach, w antykwariatach książki z poprzedniej epoki, nagle starsze o tysiąc lat.“
Zagajewski świetnie zobrazował tu tytułowy koniec świata. Bo czy ludzkość żyjąca w czasach upadku Bizancjum, w tamtych właśnie rejonach nie spostrzegła tego jako koniec świata? Dla nich z pewnością skończył się doczesny świat, umarł. Lecz mimo to, na jego zgliszczach powstanie nowy – lepszy? Nie wiadomo. Ważne jest tylko to, by iść dalej, by się nie poddać, nie można porzucić nadziei.
Co by było, jeśli my, Polacy, utracilibyśmy wiarę w lepsze jutro podczas okresu, w którym straciliśmy niepodległość. Był to dla nas ogromny cios, nasza apokalipsa, trwająca przez całe 123 lata. Przez ten długi okres czasu udowodniliśmy, że wciąż idąc naprzód, brnąc przez choćby najgłębsze bagna i dążąc do odbudowy straconego świata można osiągnąć sukces. Krótko po tych latach niewoli, nadeszły wojny, a w szczególności chciałbym zaznaczyć tę drugą. Kiedy w okupowanej Polsce panoszył się okupant, nic nie było jak dawniej, wszystko co stare i dobre przeminęło z wiatrem. Czy nie była to dla Polaków swego rodzaju apokalipsa? I tu ponownie, jednocząc siły obaliliśmy ją!
Całość podkreśla cytat autora: “Różne są stopnie tragiczności końców świata”. Bo przecież nie sposób porównać “końca świata” spowodowanego na przykład wypadkiem samochodowym, po którym skutkiem będzie dożywotnie kalectwo, do chociażby zrzutu bomb na Hiroszimę i Nagasaki, w których łącznie zginęło ponad 150 000 osób. Lecz autor nawołuje, by niezależnie od tego, jak katastrofalne będą skutki “końca świata” wciąż iść przed siebie z podniesioną głową i żyć jak zawsze, bo przecież to nie był pierwszy i z pewnością nie ostatni koniec świata. Po prostu żyć jak zawsze…
Aquenral powiedział
Marzec 4, 2010 @ 6:10 pm
Ja powiem tak… Obejrzyj taki serial jak Battlestar Galactica (wersja nowa, 2003-2009), spodoba Ci się. Jest opatrzony etykietą sci-fi, ale to dramat cywilizacyjny, najlepszy jaki kiedykolwiek powstał.
Daaniel powiedział
Marzec 4, 2010 @ 6:12 pm
Brawo Didek! Bardzo głębokie, daje do myślenia! Oby tak dalej
Shevu powiedział
Marzec 4, 2010 @ 6:22 pm
Ktoś tam kiedyś nawet powiedział że Apokalipsa spełnia się codziennie od zarania dziejów.
Nie wiem czemu ale pojęcie PostApokalipsa jest dla mnie wręcz śmieszne. Na dobrą sprawę Apokalipsa jest równoznaczna z końcem świata więc kończymy czy nie? : P
Aresz powiedział
Marzec 4, 2010 @ 6:37 pm
Ciekawie się czytało i nie powiem, daje do myślenia, generalnie podzielam Twoją opinię.
Na koniec poprę Aquenrala: Polecam Battlestara!
Dziękuję.
Szczota powiedział
Marzec 4, 2010 @ 6:37 pm
Czasem jednak lekcja polskiego może zainspirować
Jak by nie patrzeć, zrobiłeś z tego esej – na prawdę dobry.
A skoro esej, to i daje do myślenia – nic dodać, nic ująć Didko :]
Mejsiek powiedział
Marzec 4, 2010 @ 6:41 pm
Didek bardzo mi się podoba, ma przesłanie ;D tak dalej i będziesz mistrzem. A na tej lekcji byliśmy razem.
Kęciula powiedział
Marzec 4, 2010 @ 6:49 pm
to prawda lekcje polskiego potrafią inspirować np. Ostatnio na polskim robiliśmy takie jedno dziwne zadanie, dokładniej mieliśmy podzielićkartkę na 6 części i w każdej z części napisać po 6 wyrazów tego samego pochodzenia. Nie pamiętam jakie to były, ale nie ważne, po tem rzucaliśmy kostkąi z wylosowanych wyrazów układaliśmy 3 zdania. Po tem zaś kolejno z każdego zdania układaliśmy : bajkę, sensację i film dla dorosłych… co z tego wyszło ? A no to że moje danie było tak zboczone, że musiałem napisać … PORNOLA! no i doszedłem do wniosku, że kręcenie pornoli to zajebisty pomysł na życie. : D zarabie się sporą sumkę haju a przy okazji patrzymy sobie jak klijentka macha cipką przed kamerą… Na marginesie za swojego pornuska dostałem 6 z polaka XD
@PS.
a co do twojego “eseju” to zajebisty ^^
Całuśna powiedział
Marzec 4, 2010 @ 6:57 pm
Wiesz co jest zabawne? Mimo, iż jestem przeciwna tym Waszym post apokaliptycznym światom to i tak miałam niezły ubaw. Jak nie Fallout… jak nie książka Metro 203 zawsze się coś znajdzie. Nie podzielam opinii. Dla mnie jest to “świat” stworzony na potrzeby dzisiejszej ludzkości i tego, że w coś ludzie muszą wierzyć. Tylko szkoda, że to “coś” nie jest bardziej przyziemne. Pozdrawiam.
Wilczy powiedział
Marzec 4, 2010 @ 7:11 pm
Całuśna… Przyziemny to może być krzak. Jeśli temat jest dla Ciebie za ciężki, to pozostaw ten temat tym, którzy się nadają do Tego Twojego “coś”…
Tak nota bene: Temat apokalipsy, to nie tylko postApo itp. To też problemy, które nas dotyczą w życiu. Pomyśl nad Tym.
Całuśna powiedział
Marzec 4, 2010 @ 7:18 pm
A może Ty żyjesz w jakimś nierealnym świecie? Nie znasz moich poglądów na życie. Twardo stąpam po tej planecie i myślę realistycznie. Świat ten został stworzony na potrzeby gier, książek i filmów. Takie coś nie ma racji bytu we współczesnym ani przyszłym świecie. Jeśli nadal chcesz dyskutować to weź sobie od Didka numer gg i napisz.
Wilczy powiedział
Marzec 4, 2010 @ 7:26 pm
Czy żyję w świecie nierealnym? Nie powiedział bym. Żyję w bardzo realnym. Takim, w którym: wymyśla się roboty, które przyjmują już zdolność uczenia się i fantazjowania; testuje się wirtualny obraz, który ma pomagać w nawigacji, mapach, grach, książkach typu eBook i innych sprawach; wprowadza się w życie plan łączenia cybernetyki z ciałem ludzkim; jeden ruch palcem na guzik może doprowadzić do końca…wszystkiego!
Ty mi powiesz, że to jest stworzone na potrzeby gier?! Weź sobie dziewczyno do ręki Gibsona i poczytaj. Media bębnią o nadchodzącej erze cybernetyki i masowej technologii, która już nas otacza. Niedługo będziemy podcierać się papierem toaletowym, na którym będziesz oglądać swój ulubiony film…
Całuśna powiedział
Marzec 4, 2010 @ 7:31 pm
Myślisz, że trafiłeś na jakąś małolatę która nic nie wie o życiu? A wiesz że najelpsi dziennikarze to Ci z przypadku? Oczywiście nie neguje Twojej wiedzy ani tego co studiowałeś. Ale jak już powiedziałam twardo stąpam po ziemi i jestem realistką. Jeśli to nadejdzie w czasach w których żyję to to przyjmę. Ale nie teraz. Bo teraz ten świat to dla mnie tylko filmy gry i książki. Czysty biznes. Poza tym komentuj/oceniaj co pisze Didek a nie osoba, której w ogóle nie znasz. Bo nie uda CI się narzucić mi swojego zdania. I to jest moje ostatnie zdanie.Pozdrawiam.
Wilczy powiedział
Marzec 4, 2010 @ 7:37 pm
Cięty masz język. Szkoda, że argumentów brak. Komentowałem co napisał Didek i on dobrze wie jakie jest moje zdanie na ten temat. Jesteś realistką? To popatrz realnie na to co się dzieje. Kończąc tą wymianę poglądów, dodam jedynie, że on pisze o tym co jest, a nie co jest w grach i książkach. Każdy kto wie jaki jest wpływ nurtu Cyber i technologii na cywilizację poprze te poglądy. Pozdrawiam i czekam na kolejną konfrontację. off. ;]
Całuśna powiedział
Marzec 4, 2010 @ 7:39 pm
Nie mam ochoty dyskutować z jakimś wyuczonym studencikiem.Żegnam.
Ysior powiedział
Marzec 4, 2010 @ 7:40 pm
No Didek postarałeś się. Nie jestem w tych klimatach długo, ale więcej takich postów a wciągnie mnie to! Świetne
Rafał powiedział
Marzec 4, 2010 @ 8:48 pm
Dobry tekst, aczkolwiek ja trochę inaczej postrzegam apokalipsę, jako koniec świata. Dotyczy każdego człowieka w momencie śmierci, ale to moje skromne zdanie. Czekam na kolejne ciekawe teksty xD
Ravandil powiedział
Marzec 6, 2010 @ 6:42 pm
No Didek dobrze się zabrałeś do tego. Ciekawi mnie jakby Ci to wyszło, gdyby nie wcześniejsza lekcja języka polskiego.
Co do samego tekstu to powiem, że daje on nadzieje. Pewnie każdy jest podbudowany w duchy, gdy pomyśli, że koniec świata nie musi być taki jak go zawsze przedstawiają: nuklearna wojna, meteor, ufo, zaraza, głód.
Tekst trafi do czytelnika jak strzała do celu. Pisz dalej przyjacielu,a może kiedyś dorównasz elfickim minstrelom ;-D.
matosia powiedział
Marzec 7, 2010 @ 7:34 pm
tak naprawde to apokalipsa dopada nas kazdego dnia w utraconej nadzei,w braku wiary w niemozliwe do spelnienia,w niespelnionych marzeniach.dla kazdego z nas jest inna,niekonczaca sie apokalipsa….
NIECH MOC BEDZIE Z TOBA DIDEK!
yookie powiedział
Kwiecień 7, 2010 @ 5:08 pm
narodziny talentu-o to chodziło-o świadomą, myślącą osobę!
świetnie!
PS. szkoda, że George R.R Martin, Marek Huberath, Jacek Dukaj, Sapkowski niezmiennie i zawsze, Tolkien, Frank Herbert- “to tylko filmy, książki, gry”- a że są metaforą naszego świata, najintymniejszych doznań (np. “Pieśń dla Lyanny”), pozwalają uwierzyć, że jeszcze są ludzie honoru, etc., etc….nie mam siły tłumaczyć tak podstawowych odczuć; Dawid wie, że cholerycznie reaguję w sytuacjach, gdy należy wyjaśniać niemalże truizmy…, ale nic to , bo cytat: “Świat wspiera się na czterech filarach. Na naukach mądrych, na sprawiedliwości wielkich ,na modlitwach prawych i waleczności dzielnych. Ale to wszystko jest niczym bez władcy znającego sztukę władania.
Matka Wielebna do Paula (na Kaladanie).:- to sama komercja, nieprawdaż?