W kuźni moich myśli

Chwasty czas wyrwać!

Maj 14, 2010 at 6:18 pm (Natłok Myśli)

Witajcie moi drodzy. Ile to już czasu minęło od czasu mojego ostatniego posta?
Tak, ja również sądzę, że za wiele. Tak więc chwasty czas wyrwać – pora nowego wpisu właśnie nadeszła!

Tematem dzisiejszego postu będzie zwykła refleksja nad niezwykłymi słowami. Otóż czytając na internecie, jakie to te młode pokolenia są złe, niedobre i be, natknąłem się na pewną wypowiedź: “To rodzice i najbliższe otoczenie wychowuje młodzież. Jeżeli 30 lat temu młodzież była taka świetna to czemu teraz nie potrafi wychować nowego pokolenia? Pamiętaj że podczas zaborów, okupacji itp. chcemy tworzyć silne więzi i chcemy się upodabniać do siebie. Gdy jest wolność szukamy za wszelką cenę różnic. Ustrój nie ma tu znaczenia. Gdy cierpimy jesteśmy lepszymi ludźmi.” I oto nasuwa się pytanie – czy nie jest to czysta prawda? Ludzie szukają teraz różnic, podziałów, chcą udowodnić innym, że są od nich lepsi, że mają i mogą więcej. Bo już takie z nas podłe zwierzęta, że jeśli mamy za dużo, tracimy umiejętność odróżnienia tego, co tak naprawdę jest ważne.
Kolejnym przykładem dla potwierdzenia może być rozmowa Eli’ego z Solarą (“Book of Eli”), gdzie Eli zapytany o to jak było w dawnym świecie odpowiedział “Ludzie mieli więcej niż potrzebowali. Nie zdawaliśmy sobie sprawy, co jest cenne, a co nie. Porzucaliśmy rzeczy, za które ludzie dziś się zabijają.” I chociaż dzisiaj mamy wszystkiego pod dostatkiem, czy nie mówilibyśmy tak samo w przypadku jakiejś ogromnej klęski (tak wiem, znów ta apokalipsa…)? Wtedy zapewne ludzie by się jednoczyli, by odbudować nowy świat na ruinach tego, co zostało z “domu”.
Choć z drugiej strony, nie każdy jest taki. Sporo osób korzystałoby z braku praw i zakazów, rabując, gwałcąc i mordując. I po raz kolejny nasuwa się pytanie – czy to kwestia ustroju, wychowania, czy może mentalności? Nie każdy odczuwa potrzebę jednoczenia się i bratania w obliczu trudnych, dramatycznych wręcz sytuacji, nawet jeśli osiągają one skalę światową.
Ja osobiście uważam, że w najlepszym guście byłoby chociaż spróbować zacząć wszystko od nowa – razem, wspólnymi siłami starać się dojść do celu, którym jest przetrwania, walka i w końcu zwycięstwo. Bo w wypadku, kiedy cały naród, czy nawet gatunek jest w niebezpieczeństwie naprawdę warto jest choć raz zadbać o sprawy całokształtu, porzucając dążenie do bogactwa i sławy.